MUTSUZ ANNELER–SEVİNEMİYORUM
Anneler günü ….kutsallık,fedakarlığın en uç noktası,şefkatin timsali,başların taçları,gönüllerin ilaçları. Bu anneler günü hiçbir şey yazmak gelmemişti içimden yürümedi kırık kalemim,tercüman olmadı olamadı duygularıma.Yada gerçek duygularımı yazamadığım haykıramadığımdan içindi bu isteksizlik.Ben bu günlerde sevinemiyorum artık,sevinmekte istemiyorum.
Anne olmak ,kadın olmak bizim yada herhangi bir toplumda neye göre kime göre kutsal,hani nerde bunun göstergesi.Her anneler gününde sıradan başlıklar gazetelerde tv lerde birkaç aceleyle hazırlanmış proğram .En fazla yılın seçilmiş bir annesi yada gazetede yalnız bir annenin dramı.
Kadınları cariyeleri gibi gören erkekler için anneler günü gelmiş ,gelmişte ne olmuş …..kadın bir çok yerde çocuk doğuran , aş pişiren ,tarlada amele,konuşma hakkı olmayan yorulmayan hizmetçi değilmi….Çok çok istedikleri zaman elde edebilecekleri yok eğer olmazsa isterlerse öldürebilecekleri bir varlık değillermi.Feminist kesinlikle değilim ama son zamanlarda kadınlara yönelik şiddetin artmış olması dikkatimi çekiyor ve ben bu gün için sevinemyorum.Hemen hemen her gün bir cinayet haberi ile irkiliyorum.Bir çok erkeğin , kadınların duyguları olmayan ,ellerini uzattıklarında erişebilecekleri ,paşa gönülleri istediğinde üstüne kuma da getirip isterse terkedebilecekleri fikrine sahip olduğunu düşünüyorum..
İnsanların fıtratlarında var diyeceğim ama oda HZ .Ademe iftira olur .O bile Hz .Havvanın aşkına yasak elmayı yememiş mi..?Bunun nedeni insanın karakteri yada yetiştirilme tarzı olabilir.Bir erkeği yine bir kadının yetiştiriyor olmasıda içinden çıkılmaz bir muamma..kısır döngü.
Evlatları ellerinden alınan vahşice katledilen annelerin anneler gününde sevinemiyorum….ve üstelik verilen cezaların caydırıcı hiçbir etkisi yok ..ne korkunç. Birde “ben hastayım beni tedavi edin “ demiyorlarmı ,kafayı yememek elde değil.Allah aşkına şu idam cezasını çok değil bir senelik uygulamaya koysunlar bakalım neler olacak.
.Ben mutlu bir anneyim benim annemde ve bir çok arkadaşımında mutlu bir anne olduğunu biliyorum…ama çok uzak değil yakınlarda bir yerlerde belkide yanıbaşımızda hiç ama hiç mutlu olmayan annelerin varlığı ve bunlara sebep erkeklerin umursamazlığı ne acı.Bunu daha kaç kere yazmak ,çizmek ve söylemek gerekecek bilmiyorum ama beyler kadınlar sizin mallarınız değiller.
Başlara taç edilen anaların başlarına ne çoraplar örülüyor.,dertlere ilaç anaların gönülleri nasıl da zehirle doluyor. Sivil toplum kuruluşlarının ,kadın sığınma evlerinin çokluğu ailenin nereye doğru gittiğin açık göstergesidir.Toplum bu haldeyken bu kuruluşların varlığı sevindirici muhakkak,ama asıl çözüm bunlara sebep olan nedenleri ortadan kaldırmaktır.Eskiden her sorunun sebebini eğitime bağladıklarında kızardım ama evet doğru çare EĞİTİM ve özellikle maneviyat ve güzel ahlak.
Bütün bunların aksine sevecen ,şefkat dolu,nazik,anlayışlı,Allah korkusu ile kadınların kendilerine bir emanet olduğunu bilerek yaşayan ve bunu hissettiren beylerede sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.