Duyduğumuz ilk anda hepimizin hayatının bir döneminde maruz kaldığı ve kalmaya devam ettiği bir davranış bir bakış bir düşünüş şeklidir.Ve ne yazıkki tüm dünya insanlarının maruz kaldığı bir durumdur.Siyasette,hukukta,eğitim öğretim ve hatta aile içi olaylarda.Empati yapmak bu durumu hafifletebilir ama oda kimsenin işine gelmez malum.

Tüm insanların eşit hak ve özgürlüğe sahgip olduğu söylenilen ülkelerde bile çifte standart olgusu ,duygusu had safhada maalesef.Dünyaya açılmaya ne gerek etrafımızdakileri halletsek iş bitecek ama ne mümkün.Hukuk devletiyiz , kanunlara saygımız sonsuz diyoruz ama bir bakıyorsunuz birisi için yıldırım hızıyla gerçekleşen davalar ,size sıra geldiğinde kaplumbağanın üstüne konulup denize salıveriliyor.Bekle ki sonuçlansın tabi kaplumbağayı bulabilirsen.

Eğitim diyorsun belki orada işler bu kadar vahim değildir ama ne göresin.Herkesin okuma hakkının olduğunu düşünüyor(BİLİYOR) geç olsada bir sınav için başvurma cesaretini gösteriyorsunuz.Ama bakışlar hatta “bu satten sonra okuyupta…..”cümlesiyle başlayan ifadeleri dinlemek zorunda kalıyorsunuz.İş kendilerine geldiğinde ister öğrenme duygularını tatmin deyin ister mevki makam yükselmek deyin okumak en doğal hakları. Bu sadece şahısları bağlar,bu hareket insanların kendi nefsi arzuları ,duyguları ve hareketleri sonucu ama yinede çirkin.

Bittimi…..bitmedi.Telefonla randevu alınacak ilk düştüğü anda en erken kırkıncı sıra .Yahu dakka bir gol bir hangi arada doldu bu liste.Hastaneye gidin sabahın köründe kucağınızda bebeğiniz yada yanınızda yaşlı anneniz.Eğer şansınız varsa bir tanıdığınızla “doktora bir şey sorup çıkarsınız”yoksaaa …Ben hakkıma razıyım kul hakkındanda korkarım….ölüyorda olsam sıramı beklerim beş on dakika bana bir şey kazandırmaz ama hakka girersem biliyorumki çok şey kaybederim.Bana kul hakkıyla gelmeyin diyen Rabbimden korkarım.Devletin size eşit hakları sağladığı kullaım alanlarında bencilce hareket edilip tanıdık gözetiliyor ve göz yumuluyorsa bu çifte standartın alasıdır.Şimdi size örnek vereceğim bu sefer insan ilişkileriniz zedelenecek .Neden …çünkü bunları yapanlar ortak tanıdıklarınız.İlişkileriniz bozulabilir….buyrun işte neden düzelemediğimize en somut örnek.Kimi  çıkarı olduğu için ,kimi eşini dostunu kaybetmekten korktuğu için ,kimi  bilmem ne sebepten hep bir göz yumma halindeyiz. “Haksızlık  karşısında susan dilsiz şeytandır .” gibi çok değerli ,güzel ve doğru bir sözün var olduğunu bilerek….

O yapabilir ama sen yapamazsın,o girebilir ama sen giremezsin,o alır ama sen alamazsın,o gider ama sen gidemezsin……ama nedennnnnn.  “ Çünkü onu dayısı benim”.Bende bir amca bulmazsam.Aman aman kalsın ne dayım ne amcam olsun.Nede beni kayıracak kimsem .Ama yapılanları görüncede neden  diye sormadan edemiyor insan.

Aile içinde halledememişken bu olayı dünyanın kuyruğunu nasıl düzelteceğiz.Hele bi kendi kuyruğumuzu toplayalımda  inşaallah Allahtan ümit kesilmez bakarsınız herkese bir “iyilik hastalığı ,güzel bakış,empati sevimliliği,hoşgörü ahlakı”gelirde iyi insanlar çoğalır.Ne zamanki bize yapılmasından hoşlanmadığımız şeyleri  başkasına yapmaktan vazgeçeriz sadece çifte satndartın değil tüm olumsuzlukların önüne geçmiş oluruz.Yelpazeyi sadece ülke içinde tuttuk malum dünyaya açılmaya kalkarsak insan suçlarından başlar yaşam ihlalinden ,cinayetlerden soykırımlardan çıkarız.Bizim yerimize o işlerle uğraşan devlet büyüklerimiz,saygıdeğer siyasetçiler ,kıymetli köşe yazarlarımız var.Allah onlara kolaylıklar versin. İyi insanların var olduğunu bilerek ümidimiz hiç yok olmasın

Onu öyle kullanmalıyızki bizden şikayetçi olmasın.Onu öyle doldurmalıyızki boşa geçen biran kalmasın.Aldığımız nefes bile emanetse bize boşa harcamamalıyız.Sadakaysa gülmek ……harama giren şuh kahkahalar atmamalıyız.Hayat herkese ,her gönüle göre değişen bir kavram.

Hayat sizce ne peki….sayılı nefesleri ölene dek değerlendirmekmi…içine bir kaç parça yaşanmışlık eklemek,bir kaç parça zevk,dünya malı,yemek içmek sıradan şeyler….çok sıradan.

Peki ertelediklerimiz hayatımızın neresinde gizli…neleri ,niçin erteliyoruz.Hayatımız bir ihmaller silsilesinimi oluşturuyor.Maalesef evet…hayatımız ihmallerle dolu..en olmadık şeyler için çok özel ve önemli şeyleri ihmal ettiğimizi ne yazıkki onları kaybettiğimizde farkediyor ve büyük bir yıkım yaşıyoruz.Kardeşiniz gibi sevdiğiniz gülen, güzel yüzler solunca ,hasta yataklarda kapılara bakan boyunlar kırılınca,koklamaya kıyamadığınız evlatlar ellerinizin arasından kayıp gidince.

Edep,saygı,sevgi,iyi huy,güzel ahlak insanı insan yapıyor ve yüceltiyorsa bizim bunları kullanmamamız ne kadarda büyük aptallık.

Evet aptalız ertelemememiz gereken şeyleri kulakardı ettiğimiz için,sevdiklerimizi kaybederken dünya telaşı yüzünden yanlarında olamadığımız için.Keşkelerle dolu hayatımıza yeni keşkeler eklediğimiz için aptalız ve suçluyuz.

Ölmeden önce itiraf edin sevginizi…keşkeler boğmadan sizi.Ölmeden önce gidin ziyaret edin badem gözlü kardeşinizi…..hiçbir şeyin önceliği olmasın sizin onu görmenizden.Verdiğiniz sözleri tutun …sonunda sizi suçlayan bakışlarla karşılaşmamak için…..yada vicdanınızın sizi kavurmasından korkmamak için.Hayatın bize verdiği rolleri oynamaya devam edceğiz …..rollerin değişebileceğini akıl edemeden.Başrolken figüran olabileceğimizi düşünmeden.

Hayatınızı ertelemeyin,
sevdiklerinizi elinizin tersiyle itmeyin,

ölüm onları hayatınızdan çıkarmadan siz hayatınızdan çıkarmayın.Çünkü eğer bu olmuşsa artık çok geç kalmışsınız demektir.

Ertelenmişliklerle ve keşkelerle başlayan cümleler sizi asla huzura kavuşturmaz…artık geçmiş ola…

Son Van depremi hepimizi derinden etkiledi.Her yıkıntının her molozun altından farklı hikayeler,farklı acılar ,farklı gözyaşı vardı.Okuduk ,dinledik…..şimdi bu yaralar sarılmaya  dertlere derman olmaya çalışılıyor….

Yeni var olmayan ve sonu da galiba gelmeyecek olan sallantıların  ne zaman duracağı bilinmez.Yoo…yooo bu bahsettiğim sallantı deprem artçıları değil.Toplumdaki ahlaki sallantıdan ,çöküntüden bahsediyorum.Mutlaka hayatımızda olumsuzluklar olacaktır….amma bunun çığ gibi büyümesi ,aleni yapılması ve sıradan sayılması kabul edilemez.İnsanın telaffuz etmekte zorlandığı,ifade ederken  utancından yüzünün kızardığı olayları gerçekleştirmek nasıl bir vicdan gerektirir.Vicdan insanlara has bir duygu olduğuna göre bu ifadeyi geri alıyorum.

Kırıkkale yaptığı yeniliklerle ,kendini duyurma çabasıyla ağır aksak ilerlesede biz genede memnunuz….ekmeğini yiyoruz.Ama maalesef suç işleme oranında ülke genelinde birinci olmak utanç verici.Son haberler insan ticaretinin çirkin yüzünü bir kez daha hatırlattı.Ahlaksızlığın sınır tanımadığı dünyamızda fuhuşun gittikçe artıyor olması ,tecavüzlerin cezasız kalması,korkunç cinayetleri işleyen katillerin ödül alır gibi “hafifletilmiş sebepler “ adı altında olaydan yırtmaları caydırıcı değil nerdeyse özendiri olmakta…..Emniyetimiz bu ahlaksızlıklarla uğraşmakta ciddi çaba sarfediyor.Sallanıyoruz hem de çok derinden sallanıyoruz.Bir çöküntü var hemde her yerde….Ahlakta,adalette,eğitimde,kanunda,yargıda….var da var.

Kendi iç dünyamızı düzeltemezsek hiçbir şeyi düzeltemeyiz.Toplumumuzun sorunlarıyla dertlenmezsek bu sorunlar gün gelir bizimde yakamıza yapışır.Bir yerlerden başlamalı…ama her şey o kadar arap saçıki.Labiret gibi nereye gitsek önümüzde bir set var.En yenisinden erkek çocuğunu pazarlayan bu ahlaksız ve Allahsızlar ne kadar ceza alırlar sizce….(bakınız geçmiş ) .Peki günlerdir bahsedilen her duyduğumda kalbimin daraldığı ,13 yaşındaki bir kız çocuğunun bunu bilinçli ve isteyerek yaptığına karar veren adalete ne demeli.Bunu yapanlar ne kadar ceza alır peki…..(bakınız geçmiş) .Henüz canlı iken (öldükten sonra olsada bir şey farketmez,bu olayın vehametini artırıyor sadece) başı testereyle kesilen bir kızın katiline ceza verilmemesi için atılan taklalara bakın.Peki 13 yaşındaki kız bunu bilinçli yapıyor  çocuk sayılmıyorda ,bu korkunç cinayeti işleyen mahluk nasıl oluyorda çocuk sayılıyor.Asıl deprem yüreklerimizde olmalı,ruhlarımız bu sorunlardan dolayı sallanmıyorsa  asıl o zaman her şey biter.Su halkalarının büyüyüp yayıldığı gibi en yakınımızdan ,aileden ahlaki değerlerin tekrar değer kazanması için çalışmalıyız.İnsanı insan yapan değerler yitirilmeden,tamamen yok olmadan uyanmalıyız,uyandırmalıyız.

İnsan haklarının hiçe sayıldığı,ahlaksızlığın artarak devam ettiği,yolsuzluğun,hırsızlığın,sahtekarlık ve dolandırıcılığın,yalancılığın ve bir dizi edepsizliğin sonu gelmez elbet …..ama en aza da indiremezmiyiz.Eskiden de böyle şeyler vardı ama kimse duymuyordu sözlerine katılmıyorum …..evet belki eskiden de vardı bunlar ama  zamanla çığ gibi büyüdü.Filmlerde ,reklamlarda ,afişlerde kadınlar cinsel bir obje gibi teşhir edilirken ,buna alet olan ve fırsat verenler bu çöküntünün en büyük sorumlularındandır.Teşhircilik suç oranının artmasında önemli bir sebep,bu sebepler ortadan kaldırılmalı.Eğitim seminerleri,toplantılar,gösteriler,protestolar kısır döngü içinde dönüp duruyor.Attığımız adımların arpa boyunu aşmasını istiyorsak ,yürütülen çalışmaların başındaki isimlerin kontrolü ve takibi yapılmalı,işini ihmal ve suistimal eden varsa derhal görevden alınıp cezalandırılmalı.

Ahlaksız yayınların özendirir  gibi icra edilmesine derhal son verilmeli ,kültürümüze,örfümüze,adetlerimize uygun bize bizi hatırlatan insan olduğumuzu unutturmayan  yayınlara yer verilmeli.

(Müminlerin iman yönünden en faziletlisi ahlakça en iyi olanıdır)(Tirmizi)

Son bir haftaya kaç felaket sığdırdık….hani geldimi üst üste gelir ya işte o cinsten .Ama biz Allahtan gelen her şeye razı olduğumuz gibi bunada razıyız.Ateş düştüğü yeri yakar elbet deprem anını ,dehşetini ve şiddetini biz ne kadar hissedebiliriz …onu yaşayan bilir.Ama gördüklerimiz bile dehşete kapılmamıza iç muhasebe yapmamıza yetiyorda artıyor bile.Şah damarından daha yakın olan ölüm bir anda gelip bizi bulabiliyor.

Yıllardır kara topraklara düşen şehitlerin kanı kurumadan yenileri ekleniyor…..yeni ciğerler dağlanmaya devam ediyor.Ülkeyi bölme çabalarına karşın şanlı askerlerimiz sınırda nöbette… canını vermede yarışta….çakmak çakmak gözleri hedefte.Şehit abisinin yarım bıraktığı işi bitirmek için görevde.

Yaşanan felaketler bencilleşen toplumlar için bir araya gelme nedenidir bazen .”Ben ” ken “biz” olmayı öğretir insana ….tepkiler hep bir ağızdan yükselince duyulur.Feryatlar yırtar duymayan kulakları.

Şimdi yeni feryatlar duyuluyor toprak altından…99 depreminden sonra en büyük depremle sarsılıyor Türkiye.Deprem bölgesi olduğu vurgulanan her ilde, yapılan yeni binaların daha kontrollü olması gerekirken yine aynı hatalar yine aynı ihmaller sözkonusu.Yeni yapılarda hasar daha büyük.Sebep ….bir dizi sebep sıralanır mutlaka…Benim elimde olsa inşaatında kusur bulunan ,malzemesinden çalınmış,insan hayatı hiçe sayılmış binaların yapımını üstlenen firmalara en büyük cezayı keser ,ibret olması için ne gerekirse yapardım.Bu çok zor olmasa gerek,bu uygulama ağır bir ceza değil, bunun kontrolü mutlaka yapılmalı,Amma insan hayatının en ucuz olduğu ülkelerden biri olarak bütün bunlar sadece ve sadece sözde, yazıda kalacak .Aynı hataları aynı aptallıkları yapıyor ve ders almıyorsak bunun suçlusu kim..?Tonlarca beton altında kalan canların hesabı kimden sorulacak..?? deprem doğal bir afet ama önlem alındığında zarar en aza inebilir.

İşin sevindirici kısmı Türk milleti olarak bu tür felaketler karşısında,anında tek yürek olabiliyor,yaraları sarıp sarmalayabiliyoruz.Ülkemizin heryerinden yardımlar yola çıktı.Vanın terör şehri olması buna engel olmadı.Çünkü söz konusu olan insan hayatıdır.Her canlıya yardımda insani bir davranıştır.Devletimiz çok güçlü bir devlet….anında olay yerine ulaşan yardımlar alet edavatlar,iş makinaları, sağlık ekipleri,helikopterler,kalkan özel uçaklar ve birçoğu…bütün bunların ne kadar önemli olduğunu orda bu felaketi yaşayanlar anlayabilir ancak.Başbakanımız ve bakanlarının, siyaset adamlarının ,muhalefetin hep bir yürek olup olay yerinde bulunmaları,içte ne kadar muhalefet olurlarsa olsunlar böyle bir durumda tek yürek olabileceklerinin göstergesidir..Devletimiz sinsi ülkelerin göstermelik yardımlarına tenezzül etmeyecek kadar da güçlü.Yaralar hızla sarılacak ,akan gözyaşları zamanla dinecek,binalar yeniden dikilecek,işyerleri ,okullar açılacak ….kısaca hayat devam edecek .Ama bazıları için kanatlarının biri hep kırık kalacak.

Bu büyük felakette hayatlarını kaybedenlere rahmet ,yakınlarını kaybedenlere sabır,hastalara da acil şifalar diliyoruz…..

Günler uzundu havalar çok sıcak.Böyle başladı mübarek ramazan,şikayetçi değildik asla ama malum dilin kemiği yok alışagelmiş ifadelerdi sadece.

Sonra peşpeşe geldi kara haberler….dünyanın kara bahtlı  ülkesindeki açlık yaktı bağrımızı…ölen masum yüzlü,sadece badem gözleri kalmış iskelet görüntüsündeki çocuklar…Açlıktan ölmek ne demekti,insan insanlığından utanıyordu…bu kadar varlıkta yokluktan şikayet ederken ve elimizdeki onca imkanı yeterli bulmazken.Şimdilerde yapılan yardım kampanyaları ,bağışlar bir nebzede olsa içimizi rahatlatıyor.Gelecek günler daha güzel olacak buna yürekyen inanmak istiyoruz………

Derken şanlı askerimiz,kahraman mehmetçiklerimizin acı haberleri geldi.Kalleş terör örgütü insan kılığına bürünmüş yaratıklari yine boş durmadı.İnsan ancak bu kadar alçak,haysiyetsiz,gurursuz kahpe olabilir.Dilime gelen bütün kötü kelimeleri söylemek,nefretimi haykırmak,öfkemi kusmak istiyorum ….ama maalesef bu  sütunlarda mümkün değil.Kalbimin hissettiklerini ,duygularımı anlatmam mümkün değil.Aynı sebeple daha önce yazdığımda bunun son olmasını dilemişken,yine aynı sebepten yazmak ne kadar acı…

İki yüzlülüğün bu kadarıda olmaz dedirten söylemlerle ekrana çıkıp, karşılıklı ateşkes teklifinde bulunma cesaretini gösteren hainleri boğmak istiyorum.Kendi canları istediğinde saldırıp aynı karşılığı bulduklarında korkak tavuklar gibi barış söylemlerine girişen ikiyüzlülerin olmayan yüzlerini parçalamak.

Hükümet mutlaka başlattığı operasyonlarda kararlı olmalı.Yumuşak davranmak ,kalleşlerle herhangi bir anlaşmaya gitmek söz konusu olmamalı…Artık asla taviz verilmemeli,hele onlarla anlaşma masasına oturmak asla.

TSK nın içindeki depremlerin artçıları devam ederken bir yandan gelişen ve artan terör olayları büyük bir nefrete sebep oluyor.Ne olursa olsun şanlı askerimizin terör yuvalarını tek tek vurması ne kadar sevindiriyorsa  neden daha önce vurmadılar sorusunu beraberinde getiriyor.Ama ne olursa olsun bu belanın biteceğine inancımız sonsuz..yeterki kararlı olalım. İnsan kılığındaki bu sinsi yılanları asla muhatap almadan ……

sakık denen iki yüzlü bizzat sebebi olduğu bir konuda uzlaşmak ve yardım etmek istediğini ,sorumluluk verilirse yerine getireceklerini söylüyor..!!! bizde ona hadi oradan ….hadi oradan diyoruz…..hangi yüzle ,senin yüzün varmı ? insan kılığına girmiş yaratık.

Bu insanların meclise girmiş olduklarına benim paramla maaş aldıklarına inanamıyorum.Gözlerimize baka baka ciğerlerimizi yakıyor,yüzümüze baka baka dinimize sövüyor,evlatlarımıza kıyıyorlar.Bu ramazan çok kederli geçti,ocaklar söndü,çocuklar yetim eşler dul kaldı ama başları dimdik ,gururlu ,onurluydu.Çünkü onlar şehitti ,terörisler gibi leş değil.

Türkiye büyüyor güçleniyor,itibarı artıyor,söz sahibi oluyor. Bu birilerini rahatsız ettikçede bu adi saldırılar gerçekleşiyor.Üzgünüm çatlasanızda, patlasanızda,birçok şey iyiye gidiyor ve maalesef siz buna engel olamayacaksınız.Çünkü biz vatan severiz sizin gibi vatanı satan değil…çünkü biz vatan uğruna seve seve can veririz sizin gibi korkak tavuk gibi kaçıp kalleş gibi arkadan vurmayız.Çünkü biz varsa bir savaş kuralına göre yaparız ,  sizin gibi kahbelik yapmayız.Çünkü biz insanız insana değer veririz hayatına saygı duyarız…

ama sözkonusu sizin gibi insan kılığına bürünmüş yılanlar olunca da başını taşla seve seve ezeriz…..

Anneler günü ….kutsallık,fedakarlığın en uç noktası,şefkatin timsali,başların taçları,gönüllerin ilaçları. Bu anneler günü hiçbir şey yazmak gelmemişti  içimden yürümedi  kırık kalemim,tercüman olmadı olamadı duygularıma.Yada gerçek duygularımı yazamadığım  haykıramadığımdan içindi bu isteksizlik.Ben bu günlerde sevinemiyorum artık,sevinmekte istemiyorum.

Anne  olmak ,kadın olmak  bizim yada herhangi bir toplumda neye göre  kime göre kutsal,hani nerde bunun göstergesi.Her anneler gününde sıradan başlıklar gazetelerde tv lerde birkaç aceleyle hazırlanmış proğram .En fazla yılın seçilmiş bir annesi yada gazetede yalnız bir annenin  dramı.

Kadınları cariyeleri gibi gören erkekler için anneler günü gelmiş ,gelmişte ne olmuş …..kadın  bir çok yerde  çocuk doğuran  , aş  pişiren ,tarlada amele,konuşma hakkı olmayan yorulmayan hizmetçi değilmi….Çok çok istedikleri zaman elde edebilecekleri yok eğer olmazsa isterlerse öldürebilecekleri bir varlık değillermi.Feminist kesinlikle değilim ama son zamanlarda kadınlara yönelik şiddetin artmış  olması dikkatimi çekiyor ve ben bu gün için sevinemyorum.Hemen hemen  her gün bir cinayet haberi ile irkiliyorum.Bir çok erkeğin , kadınların duyguları olmayan ,ellerini uzattıklarında erişebilecekleri ,paşa gönülleri istediğinde üstüne kuma da getirip  isterse terkedebilecekleri  fikrine sahip olduğunu düşünüyorum..

İnsanların fıtratlarında var diyeceğim ama oda HZ .Ademe iftira olur .O bile Hz .Havvanın aşkına yasak elmayı yememiş mi..?Bunun nedeni insanın karakteri yada yetiştirilme tarzı olabilir.Bir erkeği yine bir kadının yetiştiriyor olmasıda içinden çıkılmaz bir muamma..kısır döngü.

Evlatları ellerinden alınan vahşice katledilen annelerin anneler gününde  sevinemiyorum….ve üstelik verilen cezaların caydırıcı hiçbir etkisi yok    ..ne korkunç. Birde    “ben hastayım beni tedavi edin “  demiyorlarmı   ,kafayı yememek elde değil.Allah aşkına şu idam cezasını çok değil bir senelik uygulamaya koysunlar bakalım neler olacak.

.Ben mutlu bir anneyim benim annemde  ve bir çok arkadaşımında  mutlu bir anne olduğunu biliyorum…ama çok uzak değil yakınlarda bir yerlerde belkide yanıbaşımızda hiç ama hiç mutlu olmayan annelerin varlığı ve bunlara sebep erkeklerin umursamazlığı ne acı.Bunu daha kaç kere yazmak ,çizmek  ve söylemek  gerekecek bilmiyorum ama beyler kadınlar sizin mallarınız değiller.

Başlara taç edilen anaların başlarına ne çoraplar örülüyor.,dertlere ilaç anaların gönülleri nasıl da zehirle doluyor. Sivil toplum kuruluşlarının  ,kadın sığınma evlerinin çokluğu ailenin nereye doğru gittiğin açık göstergesidir.Toplum bu haldeyken  bu kuruluşların varlığı sevindirici muhakkak,ama  asıl çözüm bunlara sebep olan nedenleri ortadan kaldırmaktır.Eskiden her sorunun sebebini eğitime bağladıklarında kızardım ama evet doğru  çare EĞİTİM  ve özellikle maneviyat  ve güzel ahlak.

Bütün bunların aksine sevecen ,şefkat dolu,nazik,anlayışlı,Allah korkusu ile kadınların kendilerine bir emanet  olduğunu  bilerek  yaşayan ve  bunu  hissettiren  beylerede sonsuz  teşekkürlerimi  sunuyorum.